KÝM VAR ORDA?

(Kabusla uyanýþ ya da kabusa uyumak)

Saat 02:30 evde herkes uyuyor. Ben, su içmek için kalktýðým mutfak da bulduðum beyaz bir kaðýt ve kalemle birlikte, masanýn baþýna oturuyorum ve baþlýyorum yazamaya. Anlaþýlan bugünde yine ‘günün ilk’ ýþýklarýný karþýlayacaktým. Madem uykum yok, öyleyse bir hikaye yazayým bende…

Her zaman ki gibi yine yalnýz uyanýþtý, gün çýkmýþ öðlen olmuþtu çoktan ama o gece yatamamanýn verdiði huzursuzlukla ancak doðrulabiliyordu yataktan. Bir o yana bir bu yana esneyerek doðrulmaya çalýþýyordu. Uyanýyor muydu yoksa bir kabustan mý doðruluyordu?  Zor da olsa yataktan kalktý, gözlerini ovuþturuyordu yine aðrýyordu gözleri.

Evet, kalkmýþtý ayaða önce banyoya gidip yüzüne bir su çarptý aynadaki görüntüsü bile fluydu … Havluya bir iki bakýndý ama bulamadý yine üzerindeki tiþörtün bir kenarýna sildi yüzünü. Su içmek için mutfaða yürüdü, buzdolabýndan aldýðý þiþeden bir bardak su doldurdu ve salona geçti.

Tv’nin karþýna geçmiþti, yine amaçsýzca zap yapýyordu. Bir aþaðý iki yukarý, ‘aman bu saatlerde de tvde bir þey yok izlenecek’ diye söylenmeye baþladý. Kadýn programlarýnýn yerini ‘çöp çatan programlarý’ almýþtý. Haberlere baktý biraz. Baþýnda bir aðrý vardý, þakaklarý zonkluyordu. Kalkýp bir þeyler hazýrlamak için, mutfaða doðru yöneldi. Ekmeðin arasýna peynir, domates felan koyduktan sonra bir bardakta su aldý yanýna ve yemeðe baþladý. Hiç bir þey yiyesi yoktu, sýrf bir ilaç içmek için iki lokma atýþtýrmaya çalýþýyordu.

Güçlükle biraz atýþtýrdý ve ilaç deposu, haline gelen çekmecesinden bir kutu aldý. Bir tane aldý ve su ile içti ancak baþý öylesine aðrýyordu ki ‘bir tane kesmez bu aðrýyý’ diye düþünerek bir tane daha alýp içti.

Sonra, tekrar salona geçti ve kanallarý deðiþtirme iþine kaldýðý yerden devam etmeye baþladý.

Birden irkildi, evde yalnýz olmadýðý hissine kapýlmýþtý. Ve içerden bir týkýrtý duydu. Ýçinde kötü bir þeyler olacakmýþ gibi bir ürperti vardý.

Kaktý yerinden önce giriþ kapýsýný yokladý, kilitliydi ve anahtar üzerindeydi. Sonra tek tek odalarý dolaþmaya baþladý. Týkýrtýlar bir duruyor bir artýyordu.

Bir tek oda dýþýnda tüm odalara bakmýþtý. Bakmadýðý oda annesi ve babasýnýn yatak odasýydý. O tarafa doðru yaklaþtý. Yaklaþtýkça týkýrtýlar artmaya baþlamýþtý. Ve bir ayak sesi duydu odaya yaklaþtýðý sýrada. Korku içinde kapýya doðru yöneldi ve kapýyý açtý.

Kapý bir gacýrtýyla açýldý.  Kapýyý ileri doðru itti ve kendini geri çekti önce. Kimse gözükmüyordu. Bir süre durdu ve sonra yavaþça girdi odaya. Ortalýk daðýtýlmýþtý (!) Bir gariplik vardý. Zira her þey yerlerdeydi. Odanýn içinde bakýnýyordu saða sola, iþte tam o sýrada biri buna doðru bir hamle yaptý, yüzünde korkunç bir maske vardý. Ani bir hareketle kurtulmuþtu ondan. Karþýsýnda duruyordu ve elinde büyük bir býçak vardý.

Ve o maskeli adam tam elindeki býçakla hamle yapýyordu ki “Kalk artýk uykucu” sesiyle gözlerini açtý. Sesin sahibi annesiydi.

Zor bir gece, yine kabusla bir uyanýþ iþte ben güne baþlama buna derim.